beats by dre cheap

House Of 1000 Corpses / Kuca hiljadu leseva (2003)

Kao velikom fanu Rob Zombija i muzickog pravca kojem pripada, s velikim nestrpljenjem sam ocekivao i njegov rediteljski debi. Od covjeka kome su horror filmovi strast, a “Texas Chainsaw Massacre” ikona kinematografije, samo se jedno i moglo ocekivati – klasican horror film. I zaista, “House of 1000 Corpses” je jedan od rijetkih klasicnih horrora koje smo imali priliku gledati zadnjih godina. Bez obzira sto su mnogi bili skepticni kad je ovaj projekat bio u pitanju, Robert Cummings a.k.a. Rob Zombie definitivno nije razocarao. Zombie je okupio odlicnu glumacku ekipu, predvodjenu vec ranije spominjanim i hvaljenim Bill Moseleyem, koji sa izvrsnim Sid Heigom, Sheri Moon i Karen Black cine najludju americku familiju koju mozete zamisliti. Radnja filma je slijedeca: cetvero tinejdjera putuje Texasom istrazujuci pricu o serijskim ubicama iz tog kraja. Nakon sto im se auto pokvari u nekoj zabiti Bogu iza nogu usred noci, lutajuci dolaze do kuce u kojoj su, pogadjate, nasi dobri domacini. Radnja je, istina, prilicno isfurana, ali se bez obzira na to mora odati priznanje Zombiju za njegov prvi igrani film, iz vise razloga. Prvi je svakako soundtrack koji je briljantan i koji stvara potpuno drugaciji ugodjaj za razliku od mnogih ranijih filmova sa istom ili slicnom tematikom. Zanimljivo je da je Zombie bio izlozen i velikim pritiscima da smanji ili cak ukine odredjeni broj “gore” scena, usljed cega je morao cak i mjenjati distributera i cekati pune tri godine da nadje novog. Kasnije se ispostavilo da je Lions Gate Films napravio pravi potez preuzevsi “House of 1000 Corpses” pod svoje, jer su rezultati na box officu uveliko premasili ocekivanja. A takva dosljednost je prava rijetkost medju autorima, narocito debitantima. Stoga, svaka cast Rob! A sa kakvom je strascu snimao ovaj film pokazuje i cinjenica da je nekolicina scena snimljena njegovom rukom, i sto je jos zanimljivije - u njegovom vlastitom podrumu. Sve su to razlozi zbog kojih Zombie zasluzuje iskreno priznanje, a i sam film mu je definitivno otvorio vrata Hollywooda, zbog cega je, na moju veliku zalost, muziku gurnuo u drugi plan. No, sta je tu je. Na kraju, jos jednom da napomenem da je ovo jedan od zaista rijetkih klasicnih horrora novijeg vremena koji ne sadrze elemente trilera, drame, komedije ili pak erotike, za razliku od velike vecine kojom nas svakodnevno zatrpavaju. Stoga ga toplo preporucujem svim ljubiteljima zanra – uzitak zagarantovan! (Chop Top)

Filmomanija
http://filmomanija.blogger.ba
13/12/2005 22:08