beats by dre cheap

Roger Dodger (2002)

Roger Dodger je debitantsko ostvarenje Dylana Kidda (scenaristicko i rezisersko). Bavi se ljudima iz velikih gradova, izmedju 30 i 45 godina, i njihovim zivotima, koji se uglavnom svode na zaradjivanje love koja se kasnijje trosi na pice, sminkersku odjecu, seks, ali ciji je zivot uglavnom bez ikakvog sadrzaja, te musko-zenskim odnosima. Roger je jedan od takvih likova i u posjetu mu dolazi necak, koji hoce da od velikog newyorkskog jebaca nauci nesto o umijecu zavodjenja zena. Ovaj ce mu pomoci, jer ipak se radi o filozofski orijentisanom egomanijaku koji “zna sve sto se treba znati” i “nikada ne spava sam”, a “seks je ionako svuda oko nas”. Tako ce necak provesti noc sa njim u nadi da ce izgubiti nevinost. Ovo je specifican tip filma, koji se svodi na dijalog, a radnje nema puno, tako da sve zavisi od njegovog kvaliteta, a najvise od glumaca i njihove sposobnosti da ga izgovore kako treba. Klinca glumi Jesse Eisenberg, vrlo uvjerljivo, Rogerovu ljubavnicu i seficu Isabella Rossellini. Ostale zenske uloge imaju jos Jennifer Beals, koju ljudi, iako je snimila hrpu filmova, pamte samo po Flashdanceu (ako je uopste pamte), i Elizabeth Berkley, koja je glumila u onom cirkusu za djecu Saved by the Bell, koji se vrtio na OBN-u, a znam da je nastupila i u groznim Showgirls, te u jos citavom nizu gluposti. Od njih nisam ocekivao neku glumu, pa su me pozitivno iznenadile, buduci da su bile sasvim solidne. Rogera glumi Campbell Scott. Ja ovog lika bas volim, iako rijetko gledam filmove sa njim, ako se ne racuna sto svako malo gledam Singlese, jedan od meni najdrazih filmova, koji su i razlog zbog kojeg mi se svidio i zbog kojeg sam i ovo gledao. I kao Roger je dobar, mozda zato jer se ne radi o hollywoodskom seks simbolu, nego vise nekoj realisticnoj verziji zavodnika, pa je biranje kvalitetnog glumca, a ne razvikanog manekena bio odlican izbor. Sad se opet vracam dijalogu, koji mi se bas svidio. Ne radi se o najboljem ikad na filmu, ali bio je jako dobar, zabavan i ima smisla. Roger Dodger je inace, cini mi se, potpuno realistican prikaz zivota u ispraznom velegradu i kad jos dodamo dobro izabranu glumacku ekipu i zanimljive likove, dobija se film koji se isplati pogledati. Narocito ako, poput mene, volite filmove koji se uglavnom sastoje od dijaloga. (Spooky)

Filmomanija
http://filmomanija.blogger.ba
01/06/2006 14:26